Θεόρατες ανεμογεννήτριες που θα εγκαθίστανται σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από τη στεριά και θα παράγουν «καθαρή» ηλεκτρική ενέργεια σε μεγάλες ποσότητες και με αρκετά χαμηλό κόστος. Αυτός είναι ο στόχος των επιστημόνων από το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ), το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο Πατρών που, μαζί με συναδέλφους τους από ακόμη εννέα ευρωπαϊκές χώρες, συμμετέχουν στο ερευνητικό πρόγραμμα Innwind.EU.

Το πρότζεκτ ξεκίνησε αυτό τον μήνα και θα ολοκληρωθεί σε μία πενταετία, ενώ στο πλαίσιό του οι ερευνητές θα αναπτύξουν τις μεγαλύτερες θαλάσσιες ανεμογεννήτριες που σχεδιάστηκαν ποτέ. Ετσι, τη στιγμή που η μεγαλύτερη μονάδα που έχει ανακοινωθεί μέχρι σήμερα, και η οποία θα είναι έτοιμη το 2014, θα φτάνει τα 8 MW, οι επιστήμονες θα ξεκινήσουν από ένα μοντέλο με ισχύ 10 MW και θα φτάσουν σε ανεμογεννήτριες έως και 20 MW, όπως γράφει ο Κώστας Δεληγιάννης στην "Καθημερινή".

Οι ανεμογεννήτριες που θα αναπτυχθούν θα έχουν μεγάλες διαστάσεις –μια ανεμογεννήτρια 10 MW υπολογίζεται πως θα έχει ύψος 180 μέτρα και διάμετρο πτερυγίων 20-30 μέτρα– με την προοπτική να δημιουργηθούν θαλάσσια αιολικά πάρκα τα οποία θα αποτελούνται από δεκάδες μονάδες. «Τα πάρκα προβλέπεται να έχουν ισχύ 250-500 MW, όση δηλαδή κι ένα συμβατικό θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο, για να καλύπτει το καθένα τις ανάγκες τουλάχιστον 250.000 νοικοκυριών σε ρεύμα», λέει ο κ. Παναγιώτης Χαβιαρόπουλος, υπεύθυνος Διεύθυνσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας του ΚΑΠΕ και επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας από το κέντρο που παίρνει μέρος στο Innwind.EU.

Γιατί οι επιστήμονες επικεντρώνονται αποκλειστικά στη θάλασσα; Κατ’ αρχάς επειδή οι άνεμοι που πνέουν στα πελάγη είναι κατά κανόνα πιο ισχυροί και έχουν μικρότερη μεταβλητότητα απ’ ό,τι στη στεριά – στην περίπτωση της Ελλάδας, για παράδειγμα, είναι γνωστό πως το πιο πλούσιο αιολικό δυναμικό βρίσκεται ανοιχτά των νησιών του Αιγαίου. Κυρίως όμως, επειδή από οικονομοτεχνική άποψη η θάλασσα είναι το μοναδικό περιβάλλον όπου έχει νόημα να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες με μεγάλο μέγεθος και ισχύ. «Κι αυτό, γιατί η αξία του ρεύματος που θα παράγουν μπορεί να γίνει μεγαλύτερη από το κόστος για την κατασκευή, την τοποθέτηση και τη συντήρησή τους», σημειώνει ο κ. Χαβιαρόπουλος, «κάτι που είναι αδύνατον να συμβεί στην ξηρά».

Ετσι, οι επιστήμονες θα αναζητήσουν τεχνολογικές λύσεις ώστε να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο το ηλεκτρικό ρεύμα που θα προκύπτει από τη μια μεριά και όσο το δυνατόν μικρότερο το κόστος της ανεμογεννήτριας από την άλλη. «Αυτό σημαίνει πως δεν μπορούμε να βασιστούμε στις μικρότερες θαλάσσιες ανεμογεννήτριες που υπάρχουν ήδη, καθώς πρόκειται ουσιαστικά για τα ίδια μοντέλα που κατασκευάζονται για τη στεριά και στα οποία έχουν γίνει λίγες μόνο τροποποιήσεις», προσθέτει ο ερευνητής.

Αντίθετα, τα νέα μοντέλα θα αναπτυχθούν ώστε να είναι εξαρχής προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στη θάλασσα – για παράδειγμα, αφού οι ανεμογεννήτριες θα βρίσκονται εκ των πραγμάτων αρκετά μακριά από κατοικημένες περιοχές, θα μπορούν οι έλικές τους να περιστρέφονται πιο γρήγορα, χωρίς να ενοχλούν με τον θόρυβο που θα προκαλούν. «Θα μελετήσουμε αρκετές ακόμη ιδέες που θα μπορούσαν να κάνουν τη διάταξη πιο οικονομική, όπως νέα υλικά κατασκευής ή γεννήτριες ηλεκτροπαραγωγής με υπεραγώγιμα υλικά, οι οποίες θα δουλεύουν σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες».

Για τη μείωση του κόστους, στο πλαίσιο του πρότζεκτ θα μελετηθεί επίσης και μια εναλλακτική επιλογή για τη θεμελίωση των ανεμογεννητριών, από τους στύλους που χρησιμοποιούνται σήμερα και «καρφώνονται» στον πυθμένα για να τοποθετηθεί επάνω τους η ανεμογεννήτρια. «Θα σχεδιάσουμε μια υποθαλάσσια βάση στήριξης, η οποία θα επιτρέπει να τοποθετηθούν μονάδες ακόμη και σε βάθη 60 μέτρων, συγκριτικά με τα 30 μέτρα που εξασφαλίζουν οι στύλοι, ενώ θα μπορεί να μπει σε μαζική παραγωγή, για να κατασκευάζεται φθηνά».

Το είδος του ξύλου, που θα επιλέξετε για το τζάκι σας, είναι καθοριστικής σημασίας, τόσο για τη σωστή λειτουργία όσο και για την καλύτερη δυνατή απόδοσή του. Ποιο είναι όμως το ιδανικό ξύλο για τις κρύες μέρες του χειμώνα;

Αυτό που πρέπει να γνωρίζετε αρχικά είναι ότι δεν αποτελούν όλα τα είδη ξύλου καύσιμη ύλη. Το μέγεθος, το είδος, η υγρασία και ορισμένοι άλλοι παράγοντες καθορίζουν το ρόλο του κάθε ξύλου.

Άλλα είναι ιδανικά για «προσάναμμα» και άλλα πάλι προσφέρουν την θαλπωρή μιας τεράστιας φλόγας για ώρες. Μήπως πρέπει να μάθουμε να τα ξεχωρίσουμε, επιτέλους;

Βασικοί κανόνες…καύσης

Ένα από τα βασικά στοιχεία που καλό είναι να γνωρίζετε, πριν αγοράσετε ξύλα για το τζάκι σας είναι ότι θα πρέπει να είναι ξερά τουλάχιστον 4 με 6 μήνες πριν χρησιμοποιηθούν. Τα καυσόξυλα που χρησιμοποιούνται για προσάναμμα (το αρχικό στάδιο δηλαδή όταν προσπαθείτε να ανάψετε φωτιά) είναι τα λεγόμενα «μαλακής ξυλείας» (πεύκο, έλατο κλπ) ενώ τα «σκληρά» ξύλα για τζάκι (δρύες, οξιά, ελιά) είναι αυτά που διατηρούν τη φωτιά

. Η διαφορά τους έγκειται στην πυκνότητα του ξύλου. Όσο πιο μικρή είναι η πυκνότητα του ξύλου, δηλαδή όσο περισσότερο κενό χώρο έχουν (άρα και περισσότερο οξυγόνο), τόσο ευκολότερα καίγονται. Αντίθετα τα «σκληρά» ξύλα έχουν μεγάλη πυκνότητα, άρα λιγότερο κενό χώρο και λιγότερο οξυγόνο, το οποίο σημαίνει ότι χρειάζονται περισσότερη ώρα για να καούν.

Για την ιδανική φωτιά βέβαια χρειάζεται ο συνδυασμός και των δύο ειδών, αλλά ας δούμε αναλυτικά τα κύρια χαρακτηριστικά του κάθε ξύλου.

Είδη ξύλου και χαρακτηριστικά

Τα πιο συνηθισμένα είδη ξύλων για καύση στην Ελλάδα είναι η δρυς, η ελιά, η οξιά και το πεύκο ανάλογα με την περιοχή και τη διαθεσιμότητα, φυσικά που υπάρχει.

Δρυς: Το ξύλο της δρυός είναι από τα …αγαπημένα των καταναλωτών, κυρίως για την ωραία φλόγα που δίνει και τη διάρκεια καύσης. Ανήκει στα πλατύφυλλα δέντρα και έχει μεγάλο βάρος. Είναι πυκνό, καίγεται με ήρεμη και μακριά φλόγα και είναι πιο οικονομικό από τα υπόλοιπα, άρα αποτελεί ιδανική επιλογή για καυσοξυλο.

Οξιά και πεύκο: Η οξιά και το πεύκο ανήκουν στην κατηγορία των λεγόμενων «μαλακών» ξύλων. Εκείνα δηλαδή που έχουν μικρή πυκνότητα, ανάβουν εύκολα και γρήγορα, δίνοντας δυνατή φλόγα, η οποία όμως δε διαρκεί αρκετά. Με άλλα λόγια είναι περισσότερο ιδανικά για προσάναμμα.

Ελιά: Η ελιά είναι από εκείνα τα καυσόξυλα, που δεν πετούν τις επικίνδυνες σπίθες (όταν «σκάει» το ξύλο) και καίγεται εύκολα, γεγονός που την χαρακτηρίζει περισσότερο (αλλά όχι απόλυτα) ως προσάναμμα για το τζάκι σας.

Ωστόσο σε γενικές γραμμές όλα τα παραπάνω δέντρα έχουν μεγάλο βάρος, είναι πυκνά και καίγονται με ήρεμη και μακριά φλόγα, ιδανικά για το τζάκι.

«Οικολογικά καυσόξυλα»: Μία καλή εναλλακτική, με περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, είναι και η λύση των «οικολογικών» καυσόξυλων (γνωστά ως μπρικέτες). Πρόκειται για καυσόξυλα με συμπιεσμένη ξυλώδη ύλη, 100% αποτελούμενη από ξύλο ή υπολείμματα κατεργασίας του ή και ξύλο ανακύκλωσης

. Τα πλεονεκτήματά τους έναντι των κλασικών καυσόξυλων είναι ότι έχουν χαμηλότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά την καύση, καίγονται πολύ αργά και η καύση τους διαρκεί μέχρι 12 ώρες, ενώ δεν «σκάνε» και δεν πετάνε σπίθες. Διαθέτουν μεγάλη θερμική απόδοση είναι εύκολα στην αποθήκευση, καθώς καταλαμβάνουν μικρό όγκο, και έχουν σταθερή καύση (περίπου 1,5 ώρα η κάθε μπρικέτα). Με περιορισμένα τα ποσοστά υγρασίας τους (περίπου στο 2%), παράγουν πολύ λιγότερο καπνό και δεν περιέχουν χημικές ουσίες ή άλλα πρόσθετα. Τα οικολογικά καυσόξυλα ενδείκνυνται για ενεργειακά τζάκια και σόμπες, αν και για τα ενεργειακά τζάκια (κλειστού τύπου) συνίσταται επίσης η δρυς, η οξιά και η ελιά. Αποφύγετε το πεύκο γιατί αναπτύσσει πολύ γρήγορα υψηλές θερμοκρασίες και μαυρίζει πολύ γρήγορα το τζάμι.

Οικολογικά ξύλα …νούμερο 2: Για όσους επιμένετε στην οικολογική…καύση του τζακιού σας υπάρχει και δεύτερη εναλλακτική των «οικολογικών ξύλων», τα οποία είναι κούτσουρα από αφυδατωμένο αλεύρι οξιάς, εντελώς οικολογικό δηλαδή. Είναι απολύτως ασφαλή και δεν αναδύουν καρκινογόνους καπνούς, είναι πολύ ξηρά και δε σκάνε κατά την καύση, ενώ το βασικό τους πλεονέκτημα είναι η θερμική τους ικανότητα, η οποία σε αντιστοιχία ισοδυναμεί 5.000kcal με 3 κούτσουρα δέντρου. Δε μυρίζουν, κατά την καύση τους, όπως τα κοινά ξύλα και η ειδική κατασκευή τους επιτρέπει την διακοπή (της καύσης) καθώς μπορούν εύκολα να …κοπούν στο σημείο που δεν έχουν ακόμα καεί.

Αποθήκευση

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δώσετε στον χώρο και τον τρόπο αποθήκευσης των ξύλων σας. Ένας βασικός κανόνας είναι ότι τα καλύτερα καυσόξυλα είναι αυτά, που έχουν αποθηκευτεί για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από δύο χρόνια και έχουν ξηραθεί ολοσχερώς. Όσο για την αποθήκευσή τους, τα καυσόξυλα πρέπει να αποθηκεύονται σε στεγασμένο και καλά αεριζόμενο χώρο και η περιεχόμενη υγρασία τους να είναι κάτω από 15%.

Τop 5 συμβουλές

1. Ο καθαρισμός του τζακιού σας είναι απαραίτητος πριν από κάθε χειμωνιάτικη…σεζόν. Με τον τρόπο αυτό αυξάνετε την απόδοση και λειτουργία του.

2. Προσοχή στην κατάλληλη επιλογή του ξύλου. Θυμηθείτε άλλα ξύλα ενδείκνυνται για προσάναμμα και άλλα για φωτιά.

3. Χρησιμοποιείτε πάντα ξερά ξύλα για το τζάκι σας.

4. Η φλόγα από τη φωτιά που βγάζουν τα ξύλα σας, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να «ανεβαίνει» στην καμινάδα. Υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς.

5. Αναζητήστε τον τόπο προέλευσης της ξυλείας και βεβαιωθείτε πως ο πωλητής που σας τα προμηθεύει διαθέτει ειδική άδεια. Βοηθήστε και εσείς με τον τρόπο σας στη διακοπή της παράνομης υλοτομίας των δασών μας.

clickatlife.gr

Κάθετη πτώση στις τιμές των κατοικιών μέσα στο 2012, καταγράφει η τελευταία έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ μελέτη για τους πιο εμπορικούς δρόμους του πλανήτη, δείχνει ότι η οδός Ερμού «χάνεται» από το χάρτη αφού υποχώρησε έξι θέσεις σε σχέση με πέρυσι.

Ειδικότερα, η ΤτΕ, εκτιμά ότι οι τιμές των διαμερισμάτων το γ ' τρίμηνο του 2012 κατά μέσο όρο υποχώρησαν 11,7% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011.

Για το α΄ και το β΄ τρίμηνο του 2012, με βάση τα αναθεωρημένα στοιχεία, οι τιμές των διαμερισμάτων μειώθηκαν με ετήσιο ρυθμό 9,3% και 10,2% αντίστοιχα, ενώ για το σύνολο του 2011 η μέση μείωση ήταν 5,4% (-5,4% για το α' τρίμηνο, -5,1% για το β ' τρίμηνο, -4,7% για το γ ' τρίμηνο και -6,5% για το δ΄ τρίμηνο του 2011) έναντι 4,7% το 2010. Με τα σημερινά δεδομένα, οι τιμές των ακινήτων κατά μέσο όρο θα υποχωρήσουν πάνω από 10% το 2012, αν και στην αγορά δίνονται κατοικίες με... έκπτωση που ξεπερνά και το 20%.

Χάνουν τα νεόδμητα
Είναι φανερό ότι φέτος τα νεόδμητα σπίτια χάνουν μεγάλο μέρος της αξίας τους εξαιτίας της παντελούς απουσίας αγοραστικού ενδιαφέροντος.

Τα νέα διαμερίσματα (ηλικίας έως 5 ετών) υποχώρησαν στο γ' τρίμηνο κατά 13,5% και τα παλαιά κατά 10,5%

Οι τιμές των διαμερισμάτων το γ΄ τρίμηνο του 2012 ήταν μειωμένες σε σύγκριση με το γ΄ τρίμηνο του 2011 κατά 12,3% στην Αθήνα, 10,6% στη Θεσσαλονίκη, 10,1% στις άλλες μεγάλες πόλεις και 12,4% στις λοιπές περιοχές της χώρας. Δραματική είναι η βουτιά στις συναλλαγές - εκτιμήσεις ακινήτων που γίνονται μέσω των τραπεζών για οποιοδήποτε λόγο (χρηματοδότηση για αγορά, εγγραφή εξασφάλισης για μη στεγαστικά δάνεια, μεταφορά οφειλών πελατών από μια τράπεζα σε άλλη κ.λπ.).

Το γ ' τρίμηνο έφθασαν μόλις τις 4,9 χιλιάδες, έναντι 6,3 και 6,4 χιλιάδων το α΄ και το β΄ τρίμηνο του 2012. Σε σύγκριση με το γ΄ τρίμηνο του 2011, οι συναλλαγές το γ΄ τρίμηνο του 2012 ήταν σημαντικά μειωμένες, κατά 48,7% (α΄ και β΄ τρίμηνο 2012: -50,7% και -47,2% αντίστοιχα). Σε ολόκληρο το 2011 ο αριθμός των εκτιμήσεων αυτών έφθασε τις 42,5 χιλιάδες. Τέλος, η αξία των οικιστικών ακινήτων ήταν το γ΄ τρίμηνο του 2012 μειωμένη κατά 52,3% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2011.

Χάνει τη λάμψη της ο ακριβότερος εμπορικός δρόμος της χώρας.

Σύμφωνα με την έρευνα της Cushman & Wakefield που εκπροσωπείται στην Ελλάδα από την Proprius, η Ερμού βρέθηκε στην 28η θέση από την 22η που ήταν πέρυσι, στη λίστα των δρόμων με τα υψηλότερα ενοίκια. Η πτώση φέτος έφτασε τα 17,1% με το μηνιαίο ενοίκιο για καταστήματα να διαμορφώνεται στα 170 ευρώ/τ.μ. (2.040 ευρώ/τ.μ. το χρόνο).

Πιο ακριβός δρόμος στον κόσμο είναι πλέον η Causeway Bay στο Χονγκ Κονγκ με ετήσιο ενοίκιο 22.307 ευρώ/τ.μ. και αύξηση 34,9%. Στη δεύτερη θέση υποχώρησε η 5h Avenue στη Νέα Υόρκη με 21.204 ευρώ/τ.μ και αύξηση 11,1%. Πιο ακριβός δρόμος στην Ευρώπη η Avenue des Champs Elysees στο Παρίσι με ενοίκιο 9.573 ευρώ/τ.μ. το χρόνο.

"Η" Online