Οι τοίχοι από τούβλα και σκυρόδεμα παρέχουν καλή ηχομόνωση (μιας και η ηχομονωτική ικανότητα ενός δομικού υλικού είναι ανάλογη με τη μάζα του), όπως επίσης και οι αεροστεγείς κατασκευές.
Σημειωτέων ότι δίοδο για τα ηχητικά κύματα αποτελούν και οι κλειδαρότρυπες και οι αρμοί κουφωμάτων.

Για να πετύχουμε καλύτερη ηχομόνωση στην τοιχοποιία, μπορούμε να προσθέσουμε ένα χώρισμα που θα έχει ανεξάρτητο σκελετό από τον τοίχο και θα βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτόν και να το παρεμβάλουμε με ένα ινώδες υλικό (πετροβάμβακα, υαλοβάμβακα). Ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα πετυχαίνουμε όταν τοποθετείται σε απόσταση μέχρι 3 εκατοστά από τον τοίχο.

Το καλύτερο βέβαια αποτέλεσμα το πετυχαίνουμε με τη διπλή τοιχοποία και μάλιστα όσο μεγαλύτερο είναι το κενό, τόσο καλύτερη ηχομονωτική ικανότητα έχουμε, η οποία αυξάνεται σε μεγαλύτερο βαθμό με τη χρήση υαλοβάμβακα ή πετροβάμβακα, σε αντίθεση με τη χρησιμοποίηση δύσκαμπτων υλικών, όπως η πολυστερίνη, που χειροτερεύει ακουστικά τη συμπεριφορά ενός διπλού τοίχου.

1) Είναι εύκαμπτος.
2) Προσφέρει πυρασφάλεια.
3) Έχει καλές θερμομονωτικές ιδιότητες.
4) Είναι φθηνός στο κόστος του.
5) Παρέχει ηχομόνωση.
6) Δεν αντέχει στην υγρασία (δεν μπορεί να τοποθετηθεί στα δοκάρια μιας οικοδομής), όταν το αγοράζουμε θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το υλικό αποθηκεύονταν σε κλειστό χώρο (ότι δεν έχει βραχεί) όπως επίσης και τη μεταφορά και αποθήκευση μετά την αγορά του υλικού μέχρι τη χρησιμοποίησή του.

Στην ηχομόνωση κυρίως χρησιμοποιούνται οι ορυκτοβάμβακες (πετροβάμβακας και υαλοβάμβακας), όσον αφορά την τοιχοποιία, ενώ όσον αφορά τα δάπεδα επιβάλλεται η διάστρωση ηχομονωτικού φύλλου εξηλασμένης πολυστερίνης, όπου τοποθετείται μεταξύ της πλάκας και του γεμίσματος.

Ο πετροβάμβακας και ο υαλοβάμβακας δεν έχουν ιδιαίτερες διαφορές, μιας που και οι δύο έχουν περίπου τις ίδιες ηχομονωτικές ιδιότητες, καταστρέφονται όταν βραχούν και εφαρμόζονται κυρίως στην εσωτερική τοιχοποιία.
Μια διαφορά που βρίσκουμε είναι ότι ο πετροβάμβακας είναι πιο ανθεκτικός στη φωτιά.