Τα στελέχη του εγχώριου «μνημονιακού μπλοκ» είναι ευφάνταστα. Στην αρχή επέβαλαν «χαράτσι» για την πρώτη, τη δεύτερη, την εξοχική κατοικία. Και τώρα εξαγγέλλουν «χαράτσι» και για την... «τελευταία κατοικία». Με τη μόνη διαφορά ότι στην πρώτη περίπτωση το «χαράτσι» το πληρώνει ο ίδιος ο πολίτης, ενώ στη δεύτερη -καθώς ο υπόχρεος θα βρίσκεται «εις τας αιωνίους μονάς»- ο ασφαλιστικός του φορέας.

Μικρή η διαφορά. Μιλάμε για το πρόγραμμα «Αριάδνη» που εξήγγειλε η κυβέρνηση, σύμφωνα με το οποίο όλες οι μεταβολές στην προσωπική και οικογενειακή κατάσταση των πολιτών (γεννήσεις, γάμοι, σύμφωνα συμβίωσης, διαζύγια, θάνατοι) δεν θα δηλώνονται μόνο στα ληξιαρχεία των δήμων, αλλά σε τρίτους ελεύθερους επαγγελματίες (συμβολαιογράφους) με αμοιβή 50 ευρώ (!) για κάθε δήλωση, η οποία, σε περίπτωση γνωστοποίησης θανάτου, θα καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα ασφαλιστικά ταμεία -τα οποία καταρρέουν-, ενώ σε περίπτωση συμφώνου συμβίωσης δεν θα υπάρχει οικονομική επιβάρυνση. Οι μόνες περιπτώσεις για τις οποίες προβλέπεται επιβάρυνση του πολίτη είναι οι γνωστοποιήσεις γάμου και διαζυγίου.

Η δικαιολογία που ανερυθρίαστα προβάλλει η κυβέρνηση είναι ότι το κράτος «...θα αποκτήσει έναν μηχανισμό που θα υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη και δεν θα επιτρέπει τη γέννηση παραβατικών συμπεριφορών» των πολιτών απέναντι στα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς «...το ανεπαρκές σύστημα μηχανογράφησης των ασφαλιστικών ταμείων και των ληξιαρχείων, σε συνδυασμό με την αδυναμία ηλεκτρονικής διασύνδεσης και ανταλλαγής πληροφοριών, καθιστούν το υπάρχον σύστημα αναποτελεσματικό δημιουργώντας έτσι πρόσφορο έδαφος για ανεξέλεγκτα φαινόμενα παραβατικότητας στην κοινωνική ασφάλιση...» εννοώντας ότι μερίδα πολιτών αποκρύπτει τέτοιες μεταβολές από τα ασφαλιστικά ταμεία για να εξακολουθεί να προσπορίζεται οικονομικά οφέλη.

Τα ευφάνταστα αυτά κυβερνητικά στελέχη αποκρύπτουν από την κοινή γνώμη τα εξής:

Α. Μόλις πριν από τρία χρόνια -το 2009- το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης χρηματοδότησε με 42 εκατ. ευρώ (!) την εταιρία «Κοινωνία της Πληροφορίας Α.Ε.» ώστε να δημιουργήσει υποδομή Εθνικού Ληξιαρχείου, δηλαδή ένα σύγχρονο και τεχνολογικά προηγμένο ληξιαρχείο όπου «θα καταγράφονται, θα μεταβάλλονται και θα παρακολουθούνται με σύγχρονο και συστηματικό τρόπο όλες οι νέες ληξιαρχικές πράξεις που δηλώνονται στα τοπικά ληξιαρχεία, καθώς και η πλειοψηφία των υφιστάμενων ληξιαρχικών πράξεων των ληξιαρχείων της χώρας» με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου Μητρώου Πολιτών το οποίο θα αποτελούσε τη βάση (εδώ είναι το ωραίο) για περαιτέρω αξιοποίησή του από φορείς της Δημόσιας Διοίκησης -άρα και τα ασφαλιστικά ταμεία- γιατί θα έδιναν στους φορείς αυτούς τη δυνατότητα της «διαλειτουργικότητας»!

Β. Η μεταβολή της προσωπικής και οικογενειακής κατάστασης των πολιτών αφενός αφορά τους ίδιους ατομικά, αφετέρου όμως αφορά τη δημόσια τάξη και το δημόσιο συμφέρον και δεν μπορεί να εκχωρείται στο σύνολό της, ή μερικώς, με αμοιβή ή χωρίς, σε τρίτους ιδιώτες, καθώς το τελευταίο συνιστά ιδιωτικοποίηση τμήματος της κρατικής λειτουργίας, πολύ περισσότερο που το κόστος αυτό μετακυλίεται στις πλάτες των πολιτών ή των ασφαλιστικών ταμείων. Άλλωστε τα ληξιαρχικά γεγονότα που καταχωρούνται στα ειδικά βιβλία, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, τα βεβαιώνουν τα δικαστήρια της χώρας και δεν μπορούν να μεταβληθούν με τη βούληση των ιδιωτών.

Γ. Το συνολικό αυτό κόστος ανέρχεται, με πρόχειρους υπολογισμούς, σε 9.150.000 ευρώ τον χρόνο (110.000 θάνατοι, 60.000 γάμοι και 13.000 διαζύγια κατά μέσον όρο). Ειδικότερα, τα ασφαλιστικά ταμεία -που τελούν υπό κατάρρευση- θα επιβαρύνονται με (50Χ110.000=) 5,5 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο!

Είναι αδιάφορο πολιτικά σε ποιον επαγγελματικό κλάδο ανατίθενται σήμερα αυτά τα καθήκοντα. Εκείνο που έχει πολιτική σημασία είναι -τη στιγμή που πριν από τρία χρόνια το κράτος είχε διαθέσει 42 εκατ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό, την ηλεκτρονική διασύνδεση και τη «διαλειτουργικότητα των ληξιαρχείων σε εθνικό επίπεδο- ότι αφενός ιδιωτικοποιείται -έστω μερικώς- μια δημόσια κρατική λειτουργία και αφετέρου το κόστος αυτής της ιδιωτικοποίησης (9,15 εκατ. ευρώ τον χρόνο κατά μέσον όρο) μετακυλίεται στους ώμους των πολιτών και των ασφαλιστικών ταμείων.

Και αυτό συνιστά πολιτικό σκάνδαλο, το οποίο δεν πρέπει να ανεχθούμε!

* Ο Μανόλης Λαμτζίδης είναι δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ. και πρ. πρόεδρος του ΔΣΘ

Η Αυγη

Έως και 4 φορές περισσότερα είναι τα περιστατικά παράνομης υλοτομίας σε σχέση με πέρσι σε δασικές εκτάσεις στη Βόρεια Ελλάδα.

Την προηγούμενη χρονιά στην Ξάνθη, τη Δράμα, την Καβάλα και τις Σέρρες έγιναν 25 συλλήψεις σε παράνομους υλοτόμους ενώ φέτος έως τώρα έχουν γίνει σε αυτές τις περιοχές περισσότερες από 120 συλλήψεις. Μόνο στην Καβάλα από την αρχή του έτους έως σήμερα έχουν ασκηθεί 80 μηνύσεις σε παραβάτες για λαθροϋλοτομία.

Τα δασαρχεία επιβάλουν πρόστιμα έως και 5000 ευρώ σε όσους κόβουν και μεταφέρουν ξυλεία χωρίς τις απαιτούμενες άδειες.

Τα Δασαρχεία από 1/10/12 έως τις 20/12/12 έχουν ορίσει περίοδο δασοξύλευσης, σε δασικές περιοχές και όχι κοντά σε πόλεις άνω των 3500 κατοίκων, όπως επίσης και σε περιοχές όπου κατά το παρελθόν προκλήθηκαν μεγάλες ζημιές από τη λαθροϋλοτομία. Τα ξύλα που κόβονται πρέπει να είναι αποκλειστικά για οικιακή χρήση και όχι για κοινόχρηστους χώρους και μαγαζιά.

skai

Ευκαιρίες επένδυσης στην ελληνική αγορά εξοχικής κατοικίας αναζητούν όλο και περισσότεροι αγοραστές από το εξωτερικό, αν και επί του παρόντος, το ενδιαφέρον παραμένει φιλολογικό, με την προσδοκία περαιτέρω μείωσης των τιμών. Σε σχετική της αναφορά η εταιρεία παροχής υπηρεσιών ακινήτων Savills κάνει λόγο για πτώση των τιμών κατά 30% κατά μέσο όρο στην ελληνική αγορά εξοχικής κατοικίας, συγκριτικά με την περίοδο πριν από την κρίση (2007-2008).

Σύμφωνα με τη Savills, οι αγοραπωλησίες παραμένουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, τη στιγμή που το απόθεμα των απούλητων κατοικιών αυξάνεται. Οσον αφορά τις τιμές, οι πολυτελείς εξοχικές κατοικίες διαμορφώνονται σε περίπου 6.700 ευρώ/τ.μ. κατά μέσο όρο, ενώ μία σύγχρονων και ποιοτικών προδιαγραφών κατοικία με δύο υπνοδωμάτια κοστίζει περί τα 2.400 ευρώ/τ.μ. Οι τιμές αυτές αφορούν ποιοτικές κατασκευές στα πλέον περιζήτητα σημεία με θέα στη θάλασσα και δεν αποτελούν παρά μια μικρή μερίδα των πωλούμενων ακινήτων, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις οι παρεχόμενες εκπτώσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες, ιδίως αν το ακίνητο έχει παραμείνει απούλητο για πάνω από ένα χρόνο. Οι πιο ακριβές περιοχές είναι η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Κέρκυρα και ορισμένα σημεία της Κρήτης και της Χαλκιδικής, μέρη δηλαδή που ανέκαθεν προσέλκυαν μεγάλο αριθμό ενδιαφερόμενων αγοραστών από το εξωτερικό. Στην περίπτωση της Ελλάδας, το ενδιαφέρον προέρχεται κατά κύριο λόγο από Βρετανούς, Ρώσους, Γερμανούς, Κινέζους και Τούρκους, ενώ ένα μικρότερο μέρος της ζήτησης προκύπτει από ομογενείς Ελληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Πέραν των παραπάνω περιοχών, ζήτηση υπάρχει και για την Πάρο και την Κεφαλονιά. Παρόλα αυτά, οι περισσότεροι αγοραστές έχουν υιοθετήσει στάση αναμονής, αναμένοντας ακόμα μεγαλύτερη πτώση των τιμών. Αυτός είναι και ο λόγος που η ζήτηση εξοχικών στην Ελλάδα έχει υποχωρήσει στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων 15 ετών αναφέρει η Savills.

Στην πρώτη δεκάδα

Πριν από λίγους μήνες η Savills, σε συνεργασία με τον δικτυακό τόπο Homeaway, είχε διεξαγάγει έρευνα μεταξύ σχεδόν 3.000 Βρετανών ιδιοκτητών και ενοικιαστών εξοχικών κατοικιών, βάσει της οποίας η Ελλάδα κατετάγη στην πρώτη δεκάδα (9η θέση) μεταξύ των χωρών που είναι ελκυστικότερες στους Βρετανούς αγοραστές εξοχικών στο εξωτερικό. Αν αναλογιστεί κανείς ότι εκείνη την περίοδο η χώρα ταλανιζόταν από μεγάλη ανασφάλεια σχετικά με την παραμονή της στην Ευρωζώνη (δεν είχαν καν δρομολογηθεί ούτε το «κούρεμα» των ομολόγων για τη μείωση του δημοσίου χρέους, αλλά ούτε και το νέο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης της οικονομίας-Μνημόνιο ΙΙ), τα αποτελέσματα αυτά είναι ενδεικτικά των σημαντικών προοπτικών που συγκεντρώνει η Ελλάδα ως παραθεριστικός και επενδυτικός προορισμός όσον αφορά τον κλάδο του τουρισμού και των εξοχικών-τουριστικών κατοικιών.

kathimerini