Αν πέσει Μπετόν Εξομάλυνσης σε παλαιό μπετόν φροντίζουμε να υπάρξει πολύ καλή προσφυτική ικανότητα ( ασταρώνουμε αφού έχουμε καθαρίσει καλά ) την παλαιά επιφάνεια. Έτσι αποφεύγονται ‘κουφώματα΄ στο υπόστρωμα τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν ρωγμές στο νέο υπόστρωμα, αυξάνουμε την ηχομονωτική ικανότητα και μειώνουμε τις ανεξάρτητες συστολοδιαστολές του παλιού υπόβαθρου.

Κόβουμε σίδερα , ξύλα , φουρκέτες που προεξέχουν σε βάθος 3 cm,ασταρώνουμε και καλύπτουμε με τσιμέντο πριν την τελική ρίψη του μπετόν εξομάλυνσης

Όταν διέρχονται σωλήνες θέρμανσης ή υδραυλικών από τα δάπεδα, τις προστατεύουμε με ειδικό υλικό (πχ πισσόχαρτο) και τις σταθεροποιούμε με τσέρκι και με μπετόν. Στη συνέχεια επιστρώνουμε όλη την επιφάνεια με μπετόν.

Σε περιπτώσεις που χρησιμοποιούμε μπετόν εξομάλυνσης για να καλύψουμε υψομετρικές διαφορές με παλαιό δάπεδο σε όλα τα σημεία επαφής νέου με καινούργιο μπετόν, φροντίζουμε οι επιφάνειες επαφής να είναι καθαρές και ασταρωμένες. Τα σημεία επαφής μπορούν να λειτουργήσουν και ως μεμβράνη αρμού, εφόσον είναι ευθείες.

Δεν χρησιμοποιούμε μπετόν εξομάλυνσης σε δάπεδα από ξύλινο ψευδοπάτωμα και δάπεδα που φέρουν ξυλοκατασκευές που πρόκειται να καλυφθούν. Εκεί δημιουργούμε ψευδοπάτωμα με ηχομονωτικά υλικά, πλάκες σκληρού αφρού ή κόντρα πλακέ θαλάσσης.

Σε δάπεδα με θερμομόνωση πρέπει να χωρίζεται το μπετόν εξομάλυνσης με αρμούς διαστολής σε πεδία μικρότερα των 40 m2 . Η σχέση των πλευρών δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1:2.

Στο μπετόν εξομάλυνσης χρησιμοποιούμε πλαστικοποιητή ώστε να αυξήσουμε τις αντοχές του μπετόν και να μειώσουμε την απορροφητικότητα του υποστρώματος.

Σε βεράντες, εξωτερικούς χώρους με υγρασία κτλ ασταρώνουμε την γωνία επαφής και κατόπιν χρησιμοποιούμε ελαστομερή προϊόντα (πχ σιλικόνες) ή υδατοαπωθητικά – στεγανοποιητικά υλικά.

Σε σημεία που το μπετόν εξομάλυνσης παρουσιάζει κλίσεις με βάθος (γούρνες) ασταρώνουμε το παλαιό μπετόν και εξομαλύνουμε με ένα φιλμ κόλλας πλακιδίων και συγκολλούμε με την ίδια κόλλα την επόμενη ημέρα.

Αν το αποτέλεσμα μιας εφαρμογής θεωρηθεί αισθητικά ωραίο, είναι σχετικό με την αισθητική αντίληψη και το γούστο του παρατηρητή – κριτή του αποτελέσματος. Μπορούμε όμως να λάβουμε υπ’όψην κάποιους κανόνες και προϋποθέσεις ώστε τουλάχιστον να μην έχουμε άσχημο αποτέλεσμα.

Αναφέρουμε λοιπόν κάποιους βασικούς κανόνες αισθητικής που αφορούν την τοποθέτηση των πλακιδίων, αλλά λαμβάνουμε υπ’όψην πάντα και την άποψη του αρχιτέκτονα που έχει και την τελευταία λέξη.

Η επίστρωση τοίχων σε κύριους χώρους με πλακίδια σκούρου χρώματος ‘εισχωρεί’ στο προσκήνιο και μικραίνει τους όγκους. Ευχάριστη επίδραση ασκούν τα ανοιχτά χρώματα σε γήινους τόνους καθώς τα χρώματα αυτά λειτουργούν σαν παρασκήνιο του χώρου που ζούμε.

Ένας χώρος επιστρωμένος με πλακίδια φαίνεται μικρότερος από ένα χρωματισμένο χώρο λόγω του ότι οι αρμοί με το δικτύωμα που δημιουργούν ουσιαστικά προσδιορίζουν ακριβώς την γεωμετρία και τα όρια του χώρου.

Η επιλογή πλακιδίων ίδιας διάστασης για δάπεδο και τοίχο κάνουν ασαφή τα όρια μεταξύ τοίχου – δαπέδου

Κατά την εφαρμογή με κόλλα πλακιδίων

• απομακρύνουμε και διορθώνουμε όπου υπάρχει σαθρό υπόστρωμα
• καθαρίζουμε την επιφάνεια πολύ καλά από σκόνες, λάδια, υπολείμματα χρώματος κτλ
• Αναδεύουμε την κόλλα με το νερό ή το ενισχυτικό – με ηλεκτρικό αναδευτήρα ώστε να επιτύχουμε καλύτερη ομοιογενοποίηση του υλικού – ωσότου δημιουργηθεί μια ομοιόμορφη πάστα χωρίς σβώλους. Λαμβάνουμε υπ’όψην για την αναλογία νερού – μίγματος τις αναλογίες που δίδονται από τον κατασκευαστή της κόλλας.
• Τα δόντια από τις σπάτουλες που χρησιμοποιούμε για το ’χτένισμα’ της κόλλας στην επιφάνεια πρέπει να είναι ανάλογα με το μέγεθος του πλακιδίου. Για μικρά πλακάκια και σε εφαρμογή σε κάθετες επιφάνειες χρησιμοποιούμε σπάτουλες με μικρές χειρολαβές και μικρό διάκενο μεταξύ των δοντιών τους. Αντίστροφα λειτουργούμε σε μεγάλα πλακίδια και μεγάλο πλάτος κόλλας.
• Λαμβάνουμε υπ’όψην ότι το μέγιστο πάχος στην κόλλα πρέπει να είναι μικρότερο ή ίσο με το πάχος του προς συγκόλληση πλακιδίου.
• Σε βαριά πλακίδια και γρανίτες ή πέτρες επιδιώκουμε σχετικά μικρό δόντι στις σπάτουλες και καλό γέμισμα ώστε να μην υπάρχει κενό στην μάζα της κόλλας. Το βάρος του πλακιδίου προκαλεί πίεση στην επιφάνεια και η τάση της κόλλας να ‘γεμίσει’ τα κενά μπορεί να προκαλέσει ‘κάθισμα’ του πλακιδίου

• Η επιλογή του πλάτους στον αρμό είναι ανάλογη με το μέγεθος του πλακιδίου και με την αισθητική που θέλουμε να έχει η εφαρμογή μας. Συνίσταται

Για πλακάκια 10x10 πάχος αρμού 0 -2mm εσωτερικά και 1-2mm εξωτερικά
Για πλακάκια 20x20 πάχος αρμού 2 -3mm εσωτερικά και 2-4mm εξωτερικά
Για πλακάκια 30x30 πάχος αρμού 3mm εσωτερικά και 3-5mm εξωτερικά
Για πλακάκια 40x40 πάχος αρμού 4 -5mm εσωτερικά και 5-7mm εξωτερικά

Κατά την εφαρμογή απλώνουμε τόσο υλικό που να μπορούμε να κάνουμε την τοποθέτηση σε χρόνο ικανό ώστε να κάνουμε την τοποθέτηση σε χρόνο ικανό για την αποφυγή ‘πέτσας’ στην επιφάνεια της κόλλας (περίπου 7 – 15 λεπτά ανοιχτός χρόνος εφαρμογής για τις κόλλες της